หยดกร่อนมิอาจรวยริน

posted on 27 Aug 2011 19:17 by inudeska
 
 
 
ไม่มีเสียงตอบรับจากปลายทาง

 
มีเเต่เพียงเสียงหายใจที่รวยระรินเเละเครื่องช่วยหายใจที่ทำงานเป็นจังหวะ
 
 
เเม้น้ำตาจะหยดกร่อนไปมากซักเท่าไหร่เเต่มันก็ไม่อาจซึมลึกลงไปถึงได้
 
 
เหมือนกับมีเเผ่นกระจกบางๆหุ้มล้อมปกคลุมอยู่ 
 
 
เเละก็คงไม่มีวันที่จะหยดกร่อนไปถึงดอกไม้ที่อยู่ภายในได้

 
 
****************************
 
 
ไม่นาน พยาบาลสาวสาวเท้าเข้ามาพร้อมกับไล่ปิดเครื่องช่วยต่างๆลง ไปทีละเครื่อง สองเครื่อง
พร้อมกับลดถุงน้ำเกลือลงเเละเเทนที่ด้วย ยา....
 
 
เเละเหลือไว้เเต่เพียง ร่องรอยของอดีตที่ยังคงทำงาน เเต่ไม่อาจตอบสนองได้ดังเดิม
 
 
รอบข้างทำได้เพียงทำใจ เเละสงบมอง ส่วนผู้มาใหม่ทำได้เพียงเพรียกหาทั้งๆที่รู้ว่าไปไม่ถึง
 
 
เเละมันก็ยากที่จะทำใจได้.
 
.
.
.
.
.
.